2010 in 10 albums

Was het een goed muziekjaar? Er zijn een paar memorabele platen gemaakt, een paar namen bleven in gebreke en er waren aangename verassingen. Ik deel in ieder geval mijn nummer 1 met OOR (jeweetwel dat blad dat je vroeger las) en MOJO, Pitchfork.com doet er iets langer over om de nr. 1 bekend te maken.
Mijn TOP 10 die volgende week weer wat anders kan zijn:

1. Arcade Fire - The Suburbs
2. Midlake - The Courage of Others
3. Jeugd Van Tegenwoordig - De Lachende Derde
4. Sufjan Stevens - The Age of Adz
5. Eric Johnson - Awake
6. Mavis Staples - You Are Not Alone
7. eels - Tomorrow Morning
8. Villagers - Becoming A Jackal
9. Ozark Henry - Hvelreki
10. John Legend & The Roots - Wake Up!

En buiten mededinging en dus eigenlijk op nr. 0
Danger Mouse & Sparklehorse - Dark Night of the Soul

Wie maakten het niet waar hier in huis?
Go Back To The Zoo, The National, Flying Lotus, MGMT, The Walkmen, LCD Soundsystem

Binnen een week volgt de verantwoording voor mijn goede smaak.

Shuffelen

De laatste tijd ben ik flink aan het shuffelen. En dan niet in de Sweet Home Chicago zin van het woord, maar shuffelen op de iPod. 80 Gb bijna helemaal vol betekent meer dan 11.000 liedjes (stiekem wil ik dan toch een 160 Gb versie, want 11.000 is inderdaad een beetje krapjes). Het is fijn om daar onbevooroordeeld doorheen te struinen; zo kom je nog eens iets tegen wat je eerder niet gehoord hebt. Vergete liedjes van vergeten compilaties die ooit gedownload zijn en nooit geluisterd.
Nu is mijn punt: weet iemand hoe dat shuffle-algoritme werkt? Want de keuze van mijn iPod is bijzonder coherent te nomen. Waarschijnlijk zijn het mijn eigen hersenen die het verhaal construeren. Toch kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat er een diepere wijsheid aan het random shuffelen ten grondslag ligt. Joni Mitchell na Neil Young, Kraftwerk na Can, Monkees na Beatles na Beck. Dat kan toch allemaal geen toeval zijn? Om met Johan C. te spreken: "Alle toeval is logisch."

Eindejaars stress

Nu de Sint weer richting Spanje is vertrokken, is het tijd voor andere zaken. Nog 2 weken tot de Kerstvakantie, maar die zijn dan ook wel weer zo volgeplempt dat ik over 2 weken echt aan vakantie toe ben. Iedereen wil nog even afstemmen, overleggen, gladstrijken, lijnen uitzetten, problemen signaleren, oplossingen aandragen, en wat dies meer zij. Alles wat is blijven liggen afgelopen 2 maanden moet en zal er nu in 2 weken doorgedrukt worden.

Afgelopen week die docu gezien over Frans Bruggen en zijn Orkest van de Achttiende Eeuw. Mooi verhaal. De breekbaarheid van Bruggen is ontstellend en tegelijk geeft het hem ook iets krachtigs. De sound van het orkest blijft groots. De afspraak "zonder Frans geen orkest" vind ik echt klasse.

TEDx AMS

Afgezien van snot, gaat het weer beter, dank u. Einde rapportage.

Gisteren was de TEDx (Technology Entertainment Design) conferentie in de stadsschouwburg in Amsterdam en hoewel ik de hele dag les moest geven, ging ik in de pauzes via de steam even naar de lezingen/toespraken toe. Tot vervelens toe porbeerde ik mijn studenten warm te krijgen voor deze overvloed aan goede ideeën. Inspirerend klinkt een beetje saai, maar dat was het wel. "Ideas worth spreading" is het motto van TED. Kunstenaars, wetenschappers, ondernemers, Rutger Hauer, iedereen met een goed idee of inzicht om de komende 100 jaar de aarde draaiende te houden is welkom. Alleen op invitatie, dat spreekt. Elititair? Hi-brow? Duurzaam? Holistisch-positivistisch? Grachtengordel Designbrillen? Nee, echt niet. Ook voor Henk en Ingrid, maar die zullen te druk bezig zijn met de Nederlandse microproblemen van het Binnenhof.

Migraine en Kramp

Na de migraine van gisteravond en -nacht, is er nu de darmkramp. Verder alles goed. Oh ja, ik voel een griepje opkomen.

Vandaar dat ik (voor de trouwe lezer(s)) nog niet aan de remix ben toegekomen. Ik heb wel een dingske paraat voor ons Eno/Byrne-project. Hopelijk gaat je 3e mixronde naar behoren.

Wordpress heb ik nog niet helemaal in de vingers. Blogger kan minder maar is ook vriendelijker in gebruik.

En dus want maar en ook, om mijzelf wat vrolijker te krijgen:

Restyling, Wordpress, Last.fm en meer

In het kader van de algehele restyling (linkjes doen het weer, Tal!) danwel PR-landdag die gaande is hier in Het Hoofdkwartier, overweegt de redactie haar blogzaken over te zetten naar het beter tweakbare Wordpress. Waarom? Omdat ik via school de eindredactie op me heb genomen van de nieuwe side. En die loopt op Wordpress. Dus.

Ik ben zwaar in Spotify op het moment, de beste uitvinding sinds gesneden brood, en heb Last.fm opdracht gegeven mijn speellijst te scrobbelen. Kijk maar eens hier.

Want zoals Leon mij verwittigde: http://www.tweekly.fm/twitter/Snaartheorie was nogal, eehhh, frappant.

Daar moest wat aan gebeuren.

Films van de laatste tijd

In navolging van mijn grote blogheld James Lileks kijk ik regelmatig een film (of tv-serie) op mijn tweede scherm wanneer ik mijn lessen voorbereid of een ander suf klusje aan het opknappen ben. Niet alle films lenen zich om met een schuin oog bekeken te worden. Het moet vooral niet te kunstzinnig intellectueel zwaar-op-de-hand worden. Films met ontploffingen en veul schieten.

De oogst van de voorbije weken:

The A-Team
Actie Actie Actie! En dus geen verhaal. Is niet erg, want het is The A-Team. Gelukkig geen jaren tachtig ironisch sausje, gewoon een hardhittin' funlovin' clubje outlaws settin' the record straight. Zo krijgt een mens zijn werk wel gedaan. Er is niet zoveel van blijven hangen.

The Hangover
Errug vermakelijk. Ik heb flink zitten lachen terwijl ik dus eigenlijk een excelbestand moest inkloppen. Een vrijgezellenfeest loopt legendarisch uit de hand, met alle onderbroekenlol vandien. Lekker vet. Een filmische frikandel (of is het frikadel?).

Kick-Ass
Superheldenfilm met een twist. Voer voor comic-liefhebbers. Knallen met een knipoog. Kick-Ass heeft wel de "sparkle" die A-Team ontbeert. Aanrader.

Repo Men
Met de altijd intrigerende Forest Whittaker en Jude Law. Repo mannen uit de nabije toekomst die niet afbetaalde nieren, levers en andere organen komen terughalen. Enerzijds sociaal commentaar, anderzijds slasherfeest. Bloederig. Vooral dat. Daar kan geen Carice van Houten wat aan veranderen.

Ik zie ook wel eens een film met wat chips en bier op de bank:

Crazy Heart
Mooi verhaal over een onmogelijke liefde, ouder worden en country muziek. Jeff Bridges speelt vol overgave een soort van depressieve The Dude (The Big Lebowski is met stip een van mijn favoriete films aller tijden), een countryzanger op z'n retour. In een prettig loom tempo ontvouwt zich een verhaal dat niet eens zo heel slecht afloopt.

En ik kom zelfs wel eens in bioscoop:

The American
Corbijn. Clooney. Een huurmoordenaar probeert met pensioen te gaan in schilderachtig Italië. Loopt slecht af, vanzelfsprekend. Waanzinnig mooie plaatjes, gedoseerde actie en de eerste liefdesscene van Clooney. "Control" was goed, "The American" is veel meer een speelfilm. Die Corbijn gaat nog eens een hele grote worden.

The Social Network
Op papier lijkt het bijzonder niet spannend. Hoogbegaafde nerd vindt iets uit, wordt een succes, krijgt processen aan de broek en is op zijn 20e de jongste miljardair ooit. Laat het maar aan David Fincher over om zo'n verhaal met vaart en schwung te vertellen. Jesse Eisenberg is briljant als Mark Zuckerberg. Trent Reznor doet een Brian Eno soundtrack. Humor, passie, echte mensen, Justin Timberlake als Napster-uitvinder Sean Parker. Wat wil je nog meer. Als ik er 1 mag aanraden dan is het deze. Verplichte kost voor eenieder die op Feesboek zit. Dat zijn er inmiddel 500 miljoen.