Belker binnenkort in stereo

Een mens kan niet alles en zeker niet als het geld kost en dus is de ruimte die ik gemakshalve "studio" noem nogal - om het maar eens in goed Nederlands te zeggen - underwhelming voor de gemiddelde gearhead.

Veel ouwe zooi, en dan zeker niet in de vintage zin van het woord, wat budgetspul en een paar toevalstreffers uit de categorie: Betaalbare-Dingskes-Die-Hun-Geld-Dubbel-En Dwars-Waard-Zijn. En zo heb ik door de jaren heen iets werkbaars bij elkaar ge-Frankensteind. Je zou kunnen zeggen: dat is mijn persoonlijke sound. De Kracht van Eenvoud, of iets dergelijks. Waarschijnlijk is het gewoon praktisch (kinderen die willen eten, vrouw die een dak boven haar hoofd wil, dat soort details).

Overigens gaat de zolderstudio dit komend voorjaar drastisch en dramatisch onder handen worden genomen. Maar dat is voor later. Voor nu kan ik melden dat afgelopen vrijdag de post mijn 2 nieuwe microfoons kwam brengen. Dat had nog wat voeten in aarde want, de €17,45 aan inklaringsafzetterij kon alleen maar gepast betaald worden onder rembours en natuurlijk niet pinnen, dat zou te makkelijk zijn. Afijn, het Californische KarmaMics uit San Jose (West Coast! Geen Chinees broddelwerk) kwam door met 2 gematchte kleinmembraan mics genaamd Silver Bullet. Ze zijn inderdaad iets groter dan een kogel. En het doosje waar ze in zaten was klein. En toen ik ze uitpakte waren de mics nog kleiner. Zo klein dat ik in eerste instantie dacht dat een een kat uit de spreekwoordelijke zak zou gaan kruipen.

Ze zien er uit alsof je ze op je walkman moet klikken. Niet echt geruststellend. Mee naar boven genomen en samen met dochterlief een fijn stukje free jazz in elkaar gezet. In stereo, want matched. Terugluisteren, heen en weer schuiven met de standaards, free jazz opnemen, terugluisteren etc. Eindoordeel: goed en waarschijnlijk heel goed in de toekomst. Redelijk recht klankbeeld met een klein dipje rond de 2kHz. Zei iemand daar Oude School? Wat ik tot slot nog niet had gemeld is de bizar lage prijs: $34,99 voor de 2, inclusief mini microfoonhouders. Daar kunt u zich dus een buil aan vallen. Ze hebben nog meer mics, duurder en misschien wel nog vetter. Een ribbonmic wellicht?

Verwacht voor de komende tijd veel fraai in stereo (als ik maar terug hoef te komen op mijn Mono Is King mantra) opgenomen muziek. Nu gaat natuurlijk blijken dat mijn "studio" akoestisch een derriehol is. Afijn, het is maar goed dat dat binnenkort onderhanden genomen gaat worden.

The Science Of Movie Posters

Een oog? Dichtbij? Dat moet wel horror wezen.

Filmposters maken is, net als filmtrailers, een vrij exacte wetenschap. Zeker in Hollywood zijn er een hoop ongeschreven regels. Zo proberen de grote studio's de juiste demografie aan te spreken en vanzelfsprekend de winst te maximaliseren. Blijkt dat al die posters onderling inwisselbaar zijn. Actiefilm? Poster zus. Comedy? Poster zo. Poster by numbers, kortom. Op Oh No They Didn't staat een overtuigend overzicht.

Zwevende hoofden boven een strand met kleine mensjes onderaan? Drama!

Vrouwenbenen? Altijd +1 bij mij. Meestal geen favoriet bij de critici deze films.

MADE Sessie #7

Terugrijdend naar huis, langs winderige wegen, dacht ik dat we vandaag niet zo veel hadden gedaan, Antal en ik. We hebben vooral teruggeluisterd naar en bediscussieerd wat er al was opgenomen en bedacht wat er nog moet gebeuren. Tal heeft tussen 10.000 midi-grooves gezocht naar net die ene en natuurlijk niet gevonden. Volgens de strenge studiobaas zitten we op 80% voordat we kunnen gaan mixen. Dat denk ik ook, hoewel de laatste 20% rechtevenredig meer werk zal blijken te zijn. Ter inspiratie begonnen we de dag met koffie en een aantal klassieke multitracks (Marvin Gaye, Queen, Beatles).

Na het avondeten liep ik de dag nog eens na en kwam tot de voorzichtige conclusie dat we goed bezig zijn. De EP krijgt langzaamaan vorm en inhoud. Vijf liedjes staan dus in de steigers, de een wat steviger dan de andere, en ik heb nog twee liedjes er bij geschreven die de cirkel moeten rondbreien.

Het materiaal was allemaal sterker dan ik mij herinnerde, altijd fijn voor een songschrijver om dat te merken.

Ons eerste plan in juni, 8 quasi lo-fi Dylaneske sessies inclusief mixen wham-bam-thankyouma'am en wegwezen, hebben we inmiddels losgelaten. Het gaat langzamer dan we willen, maar haastige spoed etc. De liedjes worden er wel beter van. Belangrijkste is dat we weer uitzicht op iets goeds hebben en momentum dat we vast proberen te houden.

Generatiekloven

Fijne bijlage in de Volkskrant over Generatie X (wij dus) en Generatie Y (jullie dus). Natuurlijk is het spreken over generaties per definitie generaliserend, maar ik merk wel degelijk veel verschillen tussen X en Y. Misschien is wel het grootste verschil dan X is opgegroeid in Koude Oorlog van de jaren 80. Ik merkte dat laatst toen ik de popmuziek van de vroege jaren tachtig behandelde in college. Het idee van een atoombom die boven ons hoofd hing stond erg ver af van mijn studenten.Op mijn beurt snap ik weer niks van de faalangst onder mijn studenten, terwijl ze, mede dankzij de zegeningen van de internets,  alles onder handbereik hebben. Teveel keus slaat lam, denk ik.

Wij waren in onze studententijd vooral bezig ironisch afstandelijk te zijn. Lees het werk van Douglas Coupland er maar op na (ik heb daar al eerder over bericht op dit blog). De jongste generatie wil graag geëngageerd zijn maar het vooral goed doen. Ik zie meer oprechtheid en idealen dan in mijn jonge jaren en tegelijk ook meer stress om de juiste keuzes te maken.

Ik weet niet hoe de Y-ers (20-ers) tegen ons X-ers (40-ers, net te jong om hun ouders te zijn) aankijken. Misschien wel zoals wij tegen de Babyboomers aankijken: "Ga toch eens weg!" De X-ers draaien op voor de nog intacte pensioenen van de Boomers en zijn het niet de oude knarren die een haperend economisch systeem hebben opgezet?

Best Of 2011

Lijstjes, altijd fijn. En dan vooral eindeloos discussiëren over wie waarom op welke plaats. Top 10's maken het leven overzichtelijk, ja, geven het leven zin zou je kunnen zeggen. Lees "High Fidelity" van Nick Hornby er maar op na. Waar hebben we afgelopen jaar het meest van genoten danwel het meest naar geluisterd? Als ik mijn Last.fm mag geloven heb ik vooral veel usual suspects zitten luisteren: Beatles, XTC, eels, Sparklehorse, Ome Neil. En een stortvloed aan losse dingskes. Nieuw spul dat, dankzij Spotify, makkelijk onder oorbereik ligt. Maar veel dat ook weer het andere oor uitvliegt.Dus, voor wat het waard is, mijn nauwelijks vaststaande Top 10 van 2011, de stand van vandaag:

1. Tot Ziens, Justine Keller - Spinvis
2. Oasem - I Am Oak
3. Build A Rocket Boys! - Elbow
4. Ryan Adams - Fire & Ashes
5. The Whole Love - Wilco
6. Gentle Spirit - Jonathan Wilson
7. The Harrow and The Harvest - Gillian Welch
8. King Of Limbs - Radiohead
9. Hurry Up, We're Dreaming - M83
10. De Laatste Pionier - Harold K

Met eervolle vermelding voor Morgen van De Testpiloten voor de plaat die ik het meest in wording heb horen komen. Fascinerende reis.

Buiten de boot, omdat er maar 10 plaatsen in een Top 10 gaan:
Dualism - Textures
Bad As Me - Tom Waits
El Camino - The Black Keys
D - White Denim
Helplessness Blues - Fleet Foxes
50 Words For Snow - Kate Bush
Scratch My Back - Peter Gabriel

Qua reissues:
The Fame Studios Story 1963-1971 - VA (Ace Records)
Achtung Baby  - U2
Smile - The Beach Boys

[na 15 minuten prutsen met de lay-out wordt het niet beter dan dit]

Killshot En Andere Stukken

Op aanraden van Bart Chabot ben ik begonnen aan mijn eerste Elmore Leonard, en Martin Bril adviseerde Killshot als de beste van de vele boeken die Leonard geschreven heeft. Via abebooks.com een tweedehansje besteld voor alles bij elkaar 3,5 pond (5 eypo?) Ben nu halverwege en zit er helemaal in. Pulp met niveau, of zoiets. Economisch geschreven en het verhaal loopt door zonder jachtig te zijn. Er blijkt ook een verfilming van te bestaan met Mickey Rourke uit 2009, maar die mag ik pas zien van mezelf als het boek uit is. Morgen dus waarschijnlijk. Fijn dat ik er nu achter kom, heb ik die verbouwde kop de rest van het verhaal in mijn hoofd.

De laatste weken van het jaar zijn ingegaan. Sommige dingen zijn hopeloos blijven liggen (Ha Tal!), andere dingen slokken meer tijd op dan gewenst (planning tentamens en nakijkwerk iemand?), en het stapelen van leermomenten met Logic is vermakelijk maar niet efficiënt. Hier en daar een zinnetje, een frase, een idee voor een nieuw liedje, een idee voor bij een liedje-in-aanbouw. Snel gaat het niet, toch gaat het vooruit.

Mijn fijne mini Akai keyboardje heeft de geest gegeven (probeer nog steeds de mini-usbpoort te "repareren") en mijn Duet interface heeft geen MIDI in, dus werd het zoeken naar een USB keyboard. Start maar op die Marktplaats! Een M-Audio Oxygen 49, met toeters en bellen en knoppen en faders. Mint condition, opgehaald in Woerden voor maar 75 eypo. Koopje!

De Oxygen doet het goed in mijn invaltoetsenistenbeurt. Ik speel deze maand voor een keer mee met de band van mijn achterbuurman. Covers, jawel, daar voelen wij ons niets te groot voor. Macbook mee, interface en keyboard, want mijn Roland D10 kon echt niet meer. Wel lekker gedateerde jarentachtiggeluidjes, maar niet voor in een bandje dan Love Rears Its Ugly Head en Hard To Handle wil spelen.

Oh ja, de merchandise is gearriveerd! Cliffhanger voor morgen.