vrijdag 27 augustus 2010

Q Region

En hop: 2 weken blogloos. Zo snel gaat het dus.

Afijn, de Tape Op lag weer op de mat, altijd fijn. Een mooi interview met Brian Paulson (Wilco, Slint etc.) en een artikel over Q Division Studio waarbij deze foto mij erg aansprak. De Waarheid staat altijd op een beduimeld blaadje met koffievlekken. De grafiek geeft aan waar de Q Region zich bevindt, de plek waar de goeie muziek gemaakt wordt. Heeft dus niks met dat rellerige Britse blaadje te maken.

Want we hebben het allemaal meegemaakt. De magie van de eerste paar takes die nooit meer terugkeert, alles gaat slechter en slechter en dan opeens zijn er een aantal momenten van helderheid, van genialiteit. Dat is dus de Q Region.

donderdag 12 augustus 2010

Dubbele Dip


Dat ik niet economisch onderlegd ben is een understatement, maar The Double Dip houdt de gemoederen bezig. Het wordt nog allemaal veel erger!

Bij Double Dip denk ik toch altijd aan Seinfeld - de leukste sitcom ooit:
(en omdat het embedden is uitgeschakeld door de NBC-Nazi's hier een link waar je op moet klikken voor het beste resultaat)

http://worldofseinfeld.blogspot.com/2007/08/double-dip-seinfeld-quote.html

De Mythbusters hebben uitgezocht of dubbel dippen hetzelfde is als je hele mond in de schaal stoppen. Vanaf 4'20'':

woensdag 11 augustus 2010

De Vaart Der Volkeren


Bellen, mailen, faxen, kloppen, vegen, zuigen... Vooral dat laatste waarschijnlijk.
Eindelijk van die old school Samsung (die van mijn zus die inmiddels al weer 3 telefoons verder is) af. Vanaf nu altijd online! Hopelijk ben ik dan wat bereikbaarder. Ik bedoel, reageer ik wat sneller op mail cq. telefoon.

Verwacht de komende tijd dus veel saaie verhandelingen over hoe fan-tas-tisch Google Android is.
Dus hasta la vista:

dinsdag 10 augustus 2010

Wie ben ik?


Terwijl ik mijn eigen Zomergasten-lijstje (je weet maar nooit) met onmisbare fragmenten die zo goed mijn biografie vertellen weer aan het aanscherpen ben, ben ik ook aan het nadenken over mijn plaats in de sociale pikorde. Ik ben er nog niet uit. U wel?

woensdag 4 augustus 2010

Return from The Dad of France

Wat zijn we te weten gekomen na 3 weken Frankrijk?

- Champagne is echt lekker
- De Bourgogne is zwaar overschat
- 43 ideetjes maken nog geen liedje
- Le Monde gebruikt veel moeilijke woorden. In het Frans
- Heimwee valt te bestrijden met een gemeentelijk zwembad
- Ook in de stromende regen kan geBBQ'd worden
- 's Ochtends de dieren voeren is redelijk Zen
- Zeker met koffie daarna
- De hypermarchées anno 2010 zijn weer een stukje groter
- Alles past in de auto, als je maar wil
- Stephen Fry rocks!
- Frans praten is hard werken
- Er bestaat niet zoiets als teveel Bert & Ernie
- Ontspanning kost inspanning
- 3 Weken zijn niet te lang
- Kindertophits voor in de auto: "Do You Know The Way To San Jose?" en dan wel de Dionne Warwick versie en "Annelie" van Daniël Lohues


woensdag 7 juli 2010

VUURTORENWACHTER

Ik ben alleen hier op dit eiland
En dat blijf ik tot mijn dood
De ondergaande zon
Kleurt mijn hoge toren rood
Ik zie jouw lichten in de verte
Ik zie het schijnsel in de nacht
De vuurtorenwachter
Staat eenzaam op wacht

Ik moet echt eens met vakantie
Maar het weer is te slecht
Als het stormt zit ik hier vast
Voor mij geen dag vrij weggelegd
En ik heb je meer dan nodig
Ik wil weten hoe je lacht
De vuurtorenwachter
Nog altijd op wacht

En ik heb je meer dan nodig
Ik wil weten hoe je lacht
De vuurtorenwachter
Staat eenzaam op wacht

Tunesmith


Alle eindjes worden aan elkaar geknoopt wat betreft de afronding van het schooljaar.
Het is lekker weer, warm zelfs, en ik ben snipverkouden. The full works: verstopte holtes, snot, hoesten, loopneus etc. Dat komt ervan als je te veel doet en te weinig slaapt een paar weken achter elkaar.

Ik zit nu midden in "Tunesmith" een boek van Jimmy Webb over songwriting, dat wel eens HET boek over het onderwerp zou kunnen zijn. De man heeft niet alleen een zwik aan briljante liedjes geschreven (MacArthur Park, By The Time I Get To Phoenix) maar kan daar ook erg technisch en verhelderend over schrijven. Ik bedoel, laten we wel wezen, niemand weet precies hoe je een liedje schrijft. Iedereen verzint zijn eigen methode. Hier ga ik mijn studenten het komend schooljaar eindeloos mee vervelen.

Ik heb een vertaling gemaakt van Wichita Lineman, waarbij het liedje nu Vuurtorenwachter heet. Heb ik dat al eens verteld? Ik ben nog steeds op zoek naar het juiste arrangement en de melodie is een b-i-t-c-h om te zingen. Blijven oefenen man, blijven oefenen.


5 JAAR!

De tijd gaat hard etc. En dergelijke. Er is de afgelopen jaar veel gebeurd en tegelijkertijd ook weer niet zo heel erg veel. Ik heb een aant...