maandag 24 oktober 2011

Generation X - the sequel

Omdat je wat te lezen moet hebben op de maandagochtend. Generation X is what we are.

Generation X Is Sick of Your Bullshit
You're going to read this, and you're going to say, how is this about tech? I'm gonna head you off at that pass: This is a message from Internet, the generation that became the voice that set the tone for everything you love about the Net. And it's pissed. -Editor

Earlier generations have weathered recessions, of course; this stall we're in has the look of something nastier. Social Security and Medicare are going to be diminished, at best. Hours worked are up even as hiring staggers along: Blood from a stone looks to be the normal order of things "going forward," to borrow the business-speak. Economists are warning that even when the economy recuperates, full employment will be lower and growth will be slower-a sad little rhyme that adds up to something decidedly ­unpoetic. A majority of Americans say, for the first time ever, that this generation will not be better off than its parents. —New York Magazine

Generation X is sick of your bullshit. The first generation to do worse than its parents? Please. Been there. Generation X was told that so many times that it can't even read those words without hearing Winona Ryder's voice in its heads. Or maybe it's Ethan Hawke's. Possibly Bridget Fonda's.

Generation X is getting older, and can't remember those movies so well anymore. In retrospect, maybe they weren't very good to begin with. But Generation X is tired of your sense of entitlement.

Generation X also graduated during a recession. It had even shittier jobs, and actually had to pay for its own music. (At least, when music mattered most to it.) Generation X is used to being fucked over. It lost its meager savings in the dot-com bust. Then came George Bush, and 9/11, and the wars in Iraq and Afghanistan. Generation X bore the brunt of all that. And then came the housing crisis.

Generation X wasn't surprised. Generation X kind of expected it.

Generation X is a journeyman. It didn't invent hip hop, or punk rock, or even electronica (it's pretty sure those dudes in Kraftwerk are boomers) but it perfected all of them, and made them its own. It didn't invent the Web, but it largely built the damn thing. Generation X gave you Google and Twitter and blogging; Run DMC and Radiohead and Nirvana and Notorious B.I.G. Not that it gets any credit.

But that's okay. Generation X is used to being ignored, stuffed between two much larger, much more vocal, demographics. But whatever! Generation X is self-sufficient. It was a latchkey child. Its parents were too busy fulfilling their own personal ambitions to notice any of its trophies-which were admittedly few and far between because they were only awarded for victories, not participation.

In fairness, Generation X could use a better spokesperson. Barack Obama is just a little too senior to count among its own, and it has debts older than Mark Zuckerberg. Generation X hasn't had a real voice since Kurt Cobain blew his brains out, Tupac was murdered, Jeff Mangum went crazy, David Foster Wallace hung himself, Jeff Buckley drowned, River Phoenix overdosed, Elliott Smith stabbed himself (twice) in the heart, Axl got fat.

Generation X is beyond all that bullshit now. It quit smoking and doing coke a long time ago. It has blood pressure issues and is heavier than it would like to be. It might still take some ecstasy, if it knew where to get some. But probably not. Generation X has to be up really early tomorrow morning.

Generation X is tired.

It's a parent now, and there's always so damn much to do. Generation X wishes it had better health insurance and a deeper savings account. It wonders where its 30s went. It wonders if it still has time to catch up.

Right now, Generation X just wants a beer and to be left alone. It just wants to sit here quietly and think for a minute. Can you just do that, okay? It knows that you are so very special and so very numerous, but can you just leave it alone? Just for a little bit? Just long enough to sneak one last fucking cigarette? No?

Whatever. It's cool.

Generation X is used to disappointments. Generation X knows you didn't even read the whole thing. It doesn't want or expect your reblogs; it picked the wrong platform.

Generation X should have posted this to LiveJournal.

Republished from Mat Honan's tumblr.

zondag 23 oktober 2011

D'n Anvers

Hoe was het in Antwerpen? Het was goed in Antwerpen. Je gaat zo'n stad die je redelijk kent weer helemaal anders zien door de ogen van je kinderen. Zo is de voetgangerstunnel een topper en zijn de zwervers op de Groenplaats eigenlijk hele fijne ooms. Hoewel het toch wel redelijk full-on was om R. en M. veilig door de stad te loodsen en om ze 's avonds in bed te krijgen. Want hoe moe ze ook zijn om half tien, denk maar niet dat slapen een reƫle optie is. Fijn hotel wel, dat Novotel in de haven. Mocht ik ooit gaan verhuizen naar een andere stad, dan is d'n Anvers een goeie bestemming voor de verhuiswagen.
Het Museum Aan De Stroom (MAS) is een gloednieuw museum (zie fotootje) en een aanrader. Max vond het nodig om in alles waar in geklommen kon worden ook daadwerkelijk in te klimmen. Handen. Vol. Wel een tof uitzicht op 't Stad.
Tijd om te sjoppen hadden we niet (oftewel, namen we niet), maar in een boekwinkel scoorde papa een fijn nieuw Moleskine opschrijfboekje voor zijn liedjes. Maar ho: met ruitjes deze keer. Ik ben een groot fan van die boekies en agenda's. Nu nog een goeie nieuwe pen, en de liedjes zullen zich weldra als rijpe druiven in trossen tegelijk laten plukken. Wellicht een vulpen voor de Harry Mulisch in mij?

woensdag 19 oktober 2011

Made Sessies #6

De fut is er wel degelijk nog niet uit, uit die 2 ouwe mannen met kleine dromen en een sprankje hoop. Met hernieuwde krachten werd "Ik Draag Jouw Hart" verder aangekleed en van richting voorzien. Ik had een paar multis meegenomen van thuis, die vormden de basis (nadat we erachter waren dat 48kHz geen 44.1kHz is) van het liedje. Er werd gebast (fretloos ongelogen waar), gegitaard en gezongen. De valsigheid van de eerder opgenomen piano werd bedwongen. Alles viel in elkaar. Vooral het coda dreigt een ernstige Beach Boys tic te krijgen. Om en om een paar zanglijntjes dubbelen und Bob ist deine Onkel. Schaven moeten we, en schrappen, maar de workflow en lol was goed. We kunnen nu al constateren dat het een errug fijn plaatje gaat worden.

zondag 16 oktober 2011

Made het is

Langzaam maar zeker wordt duidelijk wat we aan het doen zijn met ons eerste gezamenlijke project. Althans, ik word me steeds meer bewust van de richting waarin we bewegen. Langzaam? Jazeker wel. We zoeken nog een beetje naar de sound en de juiste vorm voor de liedjes. Duidelijk is dat het allemaal niet vanzelf gaat, ook al begin je vanuit een losse pols. Ik heb wel een titel voor de EP. Made, naar het drop van oorsprong. Maar ook in het Engels kun je er alle kanten mee op. Artwork staat nog niet vast. Persoonlijk ben ik al wel verknocht aan bovenstaande foto. Veel bruin en goudgeel. Beetje jaren '70 denk ik. Dat is het geluid dat we zoeken. Denk ik. Druk vooral op die like-button.

zondag 9 oktober 2011

Kinderboekenweek

Het is Kinderboekenweek, 10 dagen lang is het thema Superhelden. Max liep de winkel uit met Agent en Boef, een lekker jongensboek met achtervolgingen. Roos ging voor Dolfje Weerwolfje, de populaire reeks over een jongen die in een weerwolf verandert maar gelukkig niemand opeet. Papa trakteerde zichzelf op "Moonwalking with Einstein" van Joshua Foer (broer van inderdaad). Een fijn boek over de werking van ons geheugen en hoe je dat kunt trainen. Onder andere door het inrichten van zogenaamde Geheugenpaleizen, alwaar je alles wat je wilt onthouden in bewaart. Gripping stuff. Na de heavy rouwverwerkingsroman van AFTh was ik ook toe aan iets lichters voor in bed. David Sedaris is licht, scherp en bijzonder grappig. Maar goed, met die familie van hem liggen de absurde situaties en doldwaze verwikkelingen voor het oprapen.

vrijdag 7 oktober 2011

Wereldheerschappij #1 en #2

De man is niet meer. Om met Shaw te spreken: "Redelijke mensen proberen te leven met de realiteit. Onredelijke mensen proberen de realiteit naar hun hand te zetten. Vooruitgang wordt geboekt door onredelijke mensen." En wie heeft er een nieuwe plaat? Ryan Adams! Wij singersongwriters kunnen wederom inpakken. Ashes & Fire is een van zijn beste albums. De focus is terug en alles valt op zijn plek. Sommige mensen zijn zo goed dat je ze het liefst in elkaar zou willen slaan. Kijk ook eens op de live bootlegpagina op archive.org. Honderden concerten voor op de iPod te downloaden. Weet je wie ook bezig is met zijn nieuwe album? Juist ja! Nog lang niet af maar wel vol goede moed. Wereldheerschappij volgt spoedig.

zondag 25 september 2011

Van Alles & Dan Nog

Ja dat komt ervan als je geen tijd neemt om te bloggen. Nu wil ik zoveel vertellen dat ik niet weer waar ik moet beginnen. Afijn, in willekeurige volgorde:
Vorige week gegeten met mijn oudhuisgenoten van de A'damsestraatweg. Was heel erg goed, alsof we nooit waren weggeweest. Saillant detail: mijn 5 buurvrouwen zijn allemaal zonder kinderen wegens keuzes en/of omstandigheden. Papa mocht sterke verhalen opdissen en veel wijn drinken. Volgend jaar in de vinex. Het schooljaar is alweer 4 weken onderweg en de boel staat aardig op de rit. Tenminste, in het kleine stukje waar ik verantwoordelijk voor ben. Mijn school ligt nogal onder vuur en onze voorzitter van De Raad van Bestuur heeft zichzelf "tijdelijk" op non-actief gezet. Persoonlijk denk ik dat er geen InHolland toestanden aan de hand zijn bij de popafdeling waar ik werk (ik kan niet instaan voor andere academies, niet omdat ik ze verdenk, maar omdat ik het gewoon niet weet). Wel zijn er vervangende (en gelijkwegende) opdrachten uitgedeeld aan studenten om toch hun bul te kunnen halen en is er hier en daar geantedateerd. Dat komt volgens mij bij elke HBO/MBO voor.
Maar goed, kunst en daarmee kunstvakonderwijs is natuurlijk in dit klimaat verdacht en nergens goed voor. Het fijne van ergens langer werken is dat je een bepaalde mate van ervaring en routine opbouwt, waardoor je de boel steeds verder kunt uitdiepen en toch 's avonds niet helemaal leeggedoceerd thuis komt.
Zo ben ik ook niet meer werkzaam bij de W2 als bandcoach. Na zes jaar was de koek op. Vorig jaar een goed jaar gedraaid qua aanmeldingen en shows. Nu kreeg ik met veel passen en meten de bandjes niet rond. Saillant detail: Stijn van het W2 Popcollectief was bezig met de mensen van Music'scool om een nieuw bandcoach-format op te zetten. Ergens kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat die opzet mijn cursus heeft leeggegeten. Het oorspronkelijke idee was om mijn cursus een soort van instapding te laten zijn, wat al vanaf dag 1 niet werkte dus. Uiteindelijk is geld een factor. Bij Music'scool loopt W2 geen financieel risico, zij worden uitgekocht. Het inschrijfgeld is duurder. Want mijn RockPopCursus bleek verlies te draaien (omdat de muziekschool Muzerije geen bijdrage meer leverde). Is allemaal logisch en maakt sense. Waarom voel ik me dan toch een beetje uitgerangeerd? Afijn, ik heb mijn maandagavonden weer terug. Kan ik die liedjes eindelijk eens afmaken en Logic beter bestuderen. En ik ga vanaf november 2uur per week muziekgeschiedenis geven aan het NPAC. Komt het allemaal weer goed. Lekker op de fiets naar je werk. "Even Steven", zou Jerry Seinfeld zeggen.

5 JAAR!

De tijd gaat hard etc. En dergelijke. Er is de afgelopen jaar veel gebeurd en tegelijkertijd ook weer niet zo heel erg veel. Ik heb een aant...