Made Sessies #6

De fut is er wel degelijk nog niet uit, uit die 2 ouwe mannen met kleine dromen en een sprankje hoop. Met hernieuwde krachten werd "Ik Draag Jouw Hart" verder aangekleed en van richting voorzien. Ik had een paar multis meegenomen van thuis, die vormden de basis (nadat we erachter waren dat 48kHz geen 44.1kHz is) van het liedje. Er werd gebast (fretloos ongelogen waar), gegitaard en gezongen. De valsigheid van de eerder opgenomen piano werd bedwongen. Alles viel in elkaar. Vooral het coda dreigt een ernstige Beach Boys tic te krijgen. Om en om een paar zanglijntjes dubbelen und Bob ist deine Onkel. Schaven moeten we, en schrappen, maar de workflow en lol was goed. We kunnen nu al constateren dat het een errug fijn plaatje gaat worden.

Made het is

Langzaam maar zeker wordt duidelijk wat we aan het doen zijn met ons eerste gezamenlijke project. Althans, ik word me steeds meer bewust van de richting waarin we bewegen. Langzaam? Jazeker wel. We zoeken nog een beetje naar de sound en de juiste vorm voor de liedjes. Duidelijk is dat het allemaal niet vanzelf gaat, ook al begin je vanuit een losse pols. Ik heb wel een titel voor de EP. Made, naar het drop van oorsprong. Maar ook in het Engels kun je er alle kanten mee op. Artwork staat nog niet vast. Persoonlijk ben ik al wel verknocht aan bovenstaande foto. Veel bruin en goudgeel. Beetje jaren '70 denk ik. Dat is het geluid dat we zoeken. Denk ik. Druk vooral op die like-button.

Kinderboekenweek

Het is Kinderboekenweek, 10 dagen lang is het thema Superhelden. Max liep de winkel uit met Agent en Boef, een lekker jongensboek met achtervolgingen. Roos ging voor Dolfje Weerwolfje, de populaire reeks over een jongen die in een weerwolf verandert maar gelukkig niemand opeet. Papa trakteerde zichzelf op "Moonwalking with Einstein" van Joshua Foer (broer van inderdaad). Een fijn boek over de werking van ons geheugen en hoe je dat kunt trainen. Onder andere door het inrichten van zogenaamde Geheugenpaleizen, alwaar je alles wat je wilt onthouden in bewaart. Gripping stuff. Na de heavy rouwverwerkingsroman van AFTh was ik ook toe aan iets lichters voor in bed. David Sedaris is licht, scherp en bijzonder grappig. Maar goed, met die familie van hem liggen de absurde situaties en doldwaze verwikkelingen voor het oprapen.

Wereldheerschappij #1 en #2

De man is niet meer. Om met Shaw te spreken: "Redelijke mensen proberen te leven met de realiteit. Onredelijke mensen proberen de realiteit naar hun hand te zetten. Vooruitgang wordt geboekt door onredelijke mensen." En wie heeft er een nieuwe plaat? Ryan Adams! Wij singersongwriters kunnen wederom inpakken. Ashes & Fire is een van zijn beste albums. De focus is terug en alles valt op zijn plek. Sommige mensen zijn zo goed dat je ze het liefst in elkaar zou willen slaan. Kijk ook eens op de live bootlegpagina op archive.org. Honderden concerten voor op de iPod te downloaden. Weet je wie ook bezig is met zijn nieuwe album? Juist ja! Nog lang niet af maar wel vol goede moed. Wereldheerschappij volgt spoedig.

Van Alles & Dan Nog

Ja dat komt ervan als je geen tijd neemt om te bloggen. Nu wil ik zoveel vertellen dat ik niet weer waar ik moet beginnen. Afijn, in willekeurige volgorde:

Vorige week gegeten met mijn oudhuisgenoten van de A'damsestraatweg. Was heel erg goed, alsof we nooit waren weggeweest. Saillant detail: mijn 5 buurvrouwen zijn allemaal zonder kinderen wegens keuzes en/of omstandigheden. Papa mocht sterke verhalen opdissen en veel wijn drinken. Volgend jaar in de vinex. Het schooljaar is alweer 4 weken onderweg en de boel staat aardig op de rit. Tenminste, in het kleine stukje waar ik verantwoordelijk voor ben. Mijn school ligt nogal onder vuur en onze voorzitter van De Raad van Bestuur heeft zichzelf "tijdelijk" op non-actief gezet. Persoonlijk denk ik dat er geen InHolland toestanden aan de hand zijn bij de popafdeling waar ik werk (ik kan niet instaan voor andere academies, niet omdat ik ze verdenk, maar omdat ik het gewoon niet weet). Wel zijn er vervangende (en gelijkwegende) opdrachten uitgedeeld aan studenten om toch hun bul te kunnen halen en is er hier en daar geantedateerd. Dat komt volgens mij bij elke HBO/MBO voor.

Maar goed, kunst en daarmee kunstvakonderwijs is natuurlijk in dit klimaat verdacht en nergens goed voor. Het fijne van ergens langer werken is dat je een bepaalde mate van ervaring en routine opbouwt, waardoor je de boel steeds verder kunt uitdiepen en toch 's avonds niet helemaal leeggedoceerd thuis komt.

Zo ben ik ook niet meer werkzaam bij de W2 als bandcoach. Na zes jaar was de koek op. Vorig jaar een goed jaar gedraaid qua aanmeldingen en shows. Nu kreeg ik met veel passen en meten de bandjes niet rond. Saillant detail: Stijn van het W2 Popcollectief was bezig met de mensen van Music'scool om een nieuw bandcoach-format op te zetten. Ergens kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat die opzet mijn cursus heeft leeggegeten. Het oorspronkelijke idee was om mijn cursus een soort van instapding te laten zijn, wat al vanaf dag 1 niet werkte dus. Uiteindelijk is geld een factor. Bij Music'scool loopt W2 geen financieel risico, zij worden uitgekocht. Het inschrijfgeld is duurder. Want mijn RockPopCursus bleek verlies te draaien (omdat de muziekschool Muzerije geen bijdrage meer leverde). Is allemaal logisch en maakt sense. Waarom voel ik me dan toch een beetje uitgerangeerd? Afijn, ik heb mijn maandagavonden weer terug. Kan ik die liedjes eindelijk eens afmaken en Logic beter bestuderen. En ik ga vanaf november 2uur per week muziekgeschiedenis geven aan het NPAC. Komt het allemaal weer goed. Lekker op de fiets naar je werk. "Even Steven", zou Jerry Seinfeld zeggen.

Telefoons en mengtafels

Ik heb het zooo ontzettend gehad met mijn mobiele telefoon. Vannacht heeft ie de hele nacht aan het stroom gehangen. Vanmiddag half 5 had ik nog 5% stroom. Ik weet het, ik heb een wijventelefoon gekocht. Het beeldscherm is te klein, maar de uitschuiftoetsjes zijn handig. Ik heb niet van die grote handen. Android werkt lekker, ik heb alleen in huis geen 3G bereik. Wil ik iets doen met internet met mijn telefoon dan moet ik 'm aan de wifi hangen en is ie nog sneller leeg. En ik zit er nog een jaar aan vast. Tijd om mijn verlies te nemen en aan de iPhone te gaan?

Ondertussen niet vergeten een staatslot te kopen want ik heb snode plannen. De vrienden van AMS-Neve hebben de Custom 75 Serie gelanceerd. Je kunt je eigen mengtafel laten maken. Met tijdens het opnemen het klassieke Neve-circuit en voor het mixen een moderner SSL-circuit. Twee circuits voor de prijs van drie! Duur? Ik kom op een totaal van $67.515,-. Ho, wacht, wel met 24 kanalen, twee 2254 compressors in de masterbus, een basic patchbay, rosewood zijkant, standaard en automatische faders. Dus eigenlijk een koopje. Goed, welk eindcijfer zal ik eens kiezen?

Lachen

Nou, hij komt er aan hoor. De SMILE Sessions Box Set to end all SMILE bootlegs. De grootste versie kent 5 cd's, 2 lp's, 2 singles en een boek van 60 pagina's. Iedereen is betrokken geweest, ook Mike Love. Ik heb destijds erg genoten van The Pet Sounds Sessions Box, die overigens nu op Spotify staat. Je zou zo maar geld gaan spenderen aan iets wat je al in diverse vormen hebt.
Zijn nu al mijn bootlegs in een klap overbodig geworden? (Tal, kom er maar in!) Nee toch, ik denk niet dat in de box al die ellenlange sessies - vibrafoonoverdub #14 iemand? - achter elkaar staan. Die bootlegscene is te groot om uit te sterven, zeker nu met gemak van de internets.
Hulde aan Beach Boys en trawanten voor het officieel uitbrengen van de klassieke boots. Daar kan EMI en die gasten uit Liverpool nog een voorbeeld aan nemen. Natuurlijk was Anthology een mooi stukje revisionistische geschiedsschrijving, toch was het wel tof om die dingen eens afgestoft en wel achter elkaar te horen. Ik heb daar in mijn studententijd nog een lang artikel aan mogen wijden voor de faculteitskrant.

Wellicht weten bepaalde lezers van dit blog of er überhaupt plannen zijn voor Beatle Sessies? (Kom er wederom in Tal!) Die zouden welkom zijn. Of zou dat ook weer door het Beatle Politbureau gesaniteerd worden.